Het is echt te koud, buiten regent het en ziet alles er mistroostig uit. Ikzelf zit al sinds dinsdagochtend ziek thuis, want blijkbaar vinden mijn keel, neus en voorhoofd mij niet aardig nu. Stiekem was ik maandag ookal ziek, maar toen had ik op school een opdracht die belangrijk was, dus ja.
Ik zit dus lekker binnen onder een dekentje, met af en toe een dvdtje aan. Ik verbaas me soms hoe snel zakdoeken op kunnen gaan en dat ik honing in m’n thee niet proef.
Ik zal er later vandaag toch even uit moeten, ik moet nog pharmaceutische troep halen, postzegels en als het goed is is House het 1e seizoen voor me binnen bij van Leest. M’n muts, sjaal en handschoenen liggen al klaar.
Nu dan maar heel hard hopen dat frisse lucht me goed zal doen en dat alle sprays, drankjes en pillen es gaan helpen, zodat ik goed kan leren en opdrachten kan maken, want volgende week is het schooltoets- en examensweek.

I fell in love with “9″, the last album of Damien Rice.
Yes, the lyrics are worth reading if you don’t know his songs (or if you just want to know what my fav. parts are)

9 Crimes
Leave me out with the waste
This is not what I do
It’s the wrong kind of place
To be thinking of you
-
It’s a small crime
And I’ve got no excuse

Is that alright?
Give my gun away when it’s loaded
Is that alright?
If u don’t shoot it how am I supposed to hold it

The Animals Were Gone
I love your depression and I love your double chin
I love ‘most everything that you bring to this offering
-
At night I trip without you, and hope I don’t wake up
‘Cause waking up without you is like drinking from an empty cup
-
We could get a house and some boxes on the lawn
We could make babies and accidental songs

I know I’ve been a liar and I know I’ve been a fool
I hope we didn’t break yet, but I’m glad we broke the rules
My cave is deep now, yet your light is shining through
I cover my eyes, still all I see is you

Elephant
And she may cry like a baby
And she may drive me Crazy
‘Cause I am lately lonely
-
Well I could throw it out, and I could live without
And I could do it all for you
I could be strong
Tell me if you want me to lie
‘Cause this has got to die
-
But you can’t make me happy
Quite as good as me

Rootless Tree
What I want from us is empty our minds
We fake the thoughts, and fracture the times
We go blind when we’ve needed to see
And this leans on me, like a rootless…
-
What I want from this
Is learn to let go
No not of you
Of all that’s been told
Killers re-invent and believe
And this leans on me, like a rootless…

Dogs
She picks the dead ones from the ground
When we come over

And she gives
I get
Without giving anything to me
-
Oh and she’s always dressed in white
She’s like an angel, man
She burns my eyes
Oh and she turns
She pulls a smile
We drive her round
And she drives us wild

Coconut Skins
You can hold her hand
And show her how you cry
Explain to her your weakness
So she understands
And then roll over and die

You can brave decisions
Before you crumble up inside
Spend your time asking everyone else’s permission
Then run away and hide
-
No need to know what you’re doing or waiting for
But if anyone should ask
Tell them I’ve been licking coconut skins
And we’ve been hanging out
Tell them God just dropped by to forgive our sins
-
You can lie between her legs and go looking for
Tell her you’re searching for her soul
You can wait for ages
Watch your compost turn to coal
Time is contagious
Everybody’s getting old

Me, My Yoke and I
My drum, my drum, my drum
Gonna make ya come

Grey Room
Well I’ve been here before
Sat on the floor in a grey grey room
Where I stay in all day
I don’t eat, but I play with this grey grey food

I’m all alone again
Crawling back home again
Stuck by the phone again
-
Have I still got you to be my open door
Have I still got you to be my sandy shore
Have I still got you to cross my bridge in this storm
Have I still got you to keep me warm

Accidental Babies
Our bodies moved and hardened
Hurting parts of your garden
With no room for a pardon
In a place where no one knows what we have done
-
nd is he dark enough?
Enough to see your light?
And do you brush your teeth before you kiss?
-
And we use cushions to cover
Happy glands
In the mild issue of our disgrace

Well I know I make you cry
And I know sometimes you wanna die
But do you really feel alive without me?
If so, be free
If not, leave him for me
Before one of us has accidental babies
For we are in love

Sleep Don’t Weep
Sleep, don’t weep, my sweet love
Your face is all wet and your day was rough
-
Those times that I was broke, and you stood strong
I think I found a place where I…

Sleep, don’t weep, my sweet love
Your face is all wet ’cause our days were rough
So do what you must do to fill that hole
Wear another shoe to comfort the soul
-
Sleep, don’t weep, my sweet love
My face is all wet ’cause my day was rough

Hoe vaak komt het nou voor dat je iemand die voor het ID-college werkt mag? Niet vaak. Nooit zou je haast zeggen.
Pieter vond ik daarentegen aardig (en ja, ook aantrekkelijk, maar dat deed er niet toe, niet als je verloofd bent ), hij was net klaar met de filmacedemie en hij was gewoon cool.
Kom ik er vandaag achter dat hij maar tijdelijk er was en dat ie nu weg is… en…
hij is de zoon van mevrouw de Haan
Echt, als je mij vorig jaar had verteld dat ik de zoon van mevrouw de Haan aantrekkelijk en aardig zou gaan vinden zou ik je voor gek verklaren!
Nu ben ik gewoon in shock, vooral omdat ik nu aan niemand op school meer kan vragen hoe m’n ass is *snif*

De appel viel deze keer ver van de boom, zullen we maar zeggen.

Verkrachting van het hart
Martelende woorden ontglippen
De lippen verraden haat en angst
Geborgenheid is nooit getoond.

Tranen die vallen in de duisternis
Doordringende eenzaamheid in de nacht
Het gevoel altijd in staat van dysforie
Oprecht geluk is nog nooit vertoond.

Een labyrint van zielensmart
Zware en donkere tijden vol leed
Lijzig wordt het centrum gedood
Het emotionele leven is verdoemd.

Interne wonden nooit verzorgd
Er is enkel verdriet aangedaan
Ongeneselijk is de gekwelde geest
De hel naar het leven vernoemd.

We zijn op school bezig met het “leuke” project mishandeling, ik zit in een groepje wat huiselijk geweld aanpakt. We moeten een presentatie geven aan de 1ejaars over dit onderwerp, maar hoe laat je nou echt aan ze doordringen wat geweld en verwaarlozing op welk gebied dan ook met een mens doet?
Ik vond dit gedicht vandaag wat ik zelf ooit heb geschreven na een gesprek met iemand. Toepasselijk.

Voor het slapen gaan zal hij onder het bed kijken, onder de dekens en in elk hoekje. Hij zal mij zeggen dat het veilig is, dat er geen zwarte weduwe of ander eng gespinsel is, geen slang of verdwaalde koala’s (dan hoef ik niet midden in de nacht de rescue ranger uit te hangen). We bespreken nog even wat we de volgende dag gaan doen, misschien wel zwemmen met dolfijnen?

Het belangrijkste van ons huwelijk hebben we al besloten; we willen naar Australia, om daar onze huwelijksreis te houden. Ja het kost geld, maar het moet en zal gaan gebeuren!
Zo komt mijn verworpen levensdroom toch nog uit, alleen dan anders.

Ik had het helemaal uitgedacht; na de HAVO, wat toch MBO werd, of na de HBO zou ik een half jaar of een jaar naar het land der Silverchair, kangaroes, koala’s e.d. gaan. Rondtrekken, werken, genieten, je kent het wel. Helemaal alleen, als stoere bushbush-lady. Dat was mijn droom, helemaal alleen daar zitten.
Wist ik veel dat ik volwassen(er) zou worden en Mr. Right zou ontmoeten! Een jaar weggaan zou dus niet meer lukken zonder “dood” te gaan van het gemis, dus werd de originele droom weggegooit, maar bleef the world of Oz wel in mijn achterhoofd rondspoken.

We gaan sparen, we gaan uitzoeken, we plannen en we gaan! Wij, samen. Niks niet een zielig Miekje die angstig naar bed gaat na een geweldige dag, nee, want ik ga niet alleen. Geen heimwee, want ik ga geen jaar. Maar ik ga! Wij gaan.